|
Teflon - nazwa handlowa polimeru o nazwie politetrafluoroetylen - (PTFE).
Synteza teflonu została opatentowana przez firmę Du Pont w 1956 r. Patent ten już dawno wygasł, jednak nazwa "teflon" jest wciąż znakiem towarowym tej firmy i inni producenci tego polimeru nie mają prawa się tą nazwą posługiwać.Firma DuPont opatruje tą nazwą nie tylko politetrafluoroetylen lecz także inne polimery i kopolimery poliolefinowe z dużą zawartością merów, które łącznie tworzą rodzinę kilkuset różnych produktów.
Politerafluoroetylen jest najczęściej produkowany w procesie emulsyjnej polimeryzacji tetrafluoroetylenu: (CF2=CF2): tetrafluoroeten (monomer) i teflon (polimer), która prowadzi do otrzymania ściśle liniowych cząsteczek o masach cząsteczkowych rzędu 1 000 000 (jeden milion) g/mol.
W wyniku tego procesu otrzymuje się emulsję tego polimeru w benzynie lub eterze naftowym, którą można przerabiać na granulat lub stosować po zatężeniu jako środek do pokrywania powierzchni lub dodawania do np: smarów. Właściwości Czysty politetrafluoroetylen jest całkowicie nietopliwy i zaczyna rozkładać się w temp. 327 ° C. W temperaturze ok. 260 ° C przechodzi z fazy krystalicznej do fazy condis, w której staje się przezroczysty i dość miękki - ale nie płynny.
Jedną z najważniejszych cech PTFE jest jego wyjątkowo mała energia powierzchniowa, dzięki czemu ma on dobre własności smarujące, oraz nie przywierają do niego żadne zanieczyszczenia.
Inną ważną własnością PTFE jest jego wysoka odporność chemiczna. Praktycznie nie reaguje on ani nie rozpuszcza się w niczym oprócz stężonego kwasu fluorowodorowego.
PTFE stosuje się do pokrywania powierzchni metali (od patelni po rakiety kosmiczne), do wyściełania aparatury chemicznej oraz do produkcji rur i kształtek urządzeń pracujących w ekstremalnych warunkach.
Ze względu na nietopliwość PTFE nie można go obrabiać w typowy dla tworzyw sztucznych sposób (np: przez wytłaczanie lub wtrysk) lecz trzeba stosować techniki spiekania proszku - podobne do stosowanych w materiałach ceramicznych.
Inne odmiany teflonu, zawierające obok merów także mery zawierające atomy wodoru, są topliwe i dzięki temu można je przerabiać tradycyjnymi metodami, ale mają one gorsze własności termiczne, chemiczne i powierzchniowe od czystego PTFE. Żródło: http://www.zgapa.pl/zgapedia/Teflon.html UWAGA!!!!
|
Co to jest PTFE? 
